• Odwiedziło nas: 267900 osób
  • Do końca roku: 312 dni
  • Do wakacji: 120 dni

16-200 Dąbrowa Białostocka
ul. Szkolna 9a
Tel: (85) 712-02-17

header

Wywiady z absolwentami

Jesteś tu: » Strona główna » Wywiady z absolwentami

Każdego roku mury naszej szkoły opuszcza kolejna grupa uczniów. Kontynuują naukę w różnych szkołach, studiują, rozwijają swoje zainteresowania, zdobywają zawód i wkraczają na rynek pracy.

Co sprawia, że dokonują takich a nie innych wyborów? Czy wykonywany zawód to dzieło przypadku, świadomy wybór czy może realizacja marzeń  z dzieciństwa? W jaki sposób przekształcają oni swe pasje w sukces zawodowy? Jak postrzegają swoje dotychczasowe osiągnięcia? Jak z perspektywy czasu postrzegają lata spędzone w gimnazjum?

Na te i inne pytania odpowiedziało nam kilkoro z naszych absolwentów. Poniżej zamieszczamy ich odpowiedzi:

 

Imię i Nazwisko: Karol K.

rok ukończenia gimnazjum: 2009

wykonywany zawód: dziennikarz/autor/redaktor

 

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Mimo krótkiego stażu na rynku pracy, miałem już okazję spróbowania własnych sił w kilku profesjach. Obecna jest wynikiem najlepszych doświadczeń i satysfakcji płynącej z tworzenia.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Gimnazjum wspominam w przeważającej części miło. Najlepiej czas spędzało mi się na matematyce, języku polskim i historii. Każdy przedmiot pomógł w zbudowaniu tego kim jestem obecnie, ale najmocniej język polski.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Jestem na pierwszym roku magisterki na SGH na kierunku e-biznes. Żadnych kłopotów z pracą.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

100% satysfakcji.                                                                                                            Plusy: zero nudy, wciąż nowe znajomości, dostęp do ciekawych informacji.              Minusy: wysoka presja.

 

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Niekończącego się kształcenia.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Małym sukcesem. Miernikiem są wyzwania, jakie wyznaczam sobie na dany czas (kwartał, półrocze). Po jego upływie sprawdzam postępy.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Tak, bo moje życie, to w dużej mierze praca.  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Tak, chciałbym pójść zupełnie inną ścieżką, ale nie z powodu niezadowolenia z teraźniejszości, a z ciekawości.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

 

Aby szukali odpowiednich autorytetów i nie bali się wkraczać na niezbadane ścieżki.

 

 

  

      Imię i Nazwisko: Kacper T.

rok ukończenia gimnazjum: 2002

wykonywany zawód: lekarz

 

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Sugestie rodziców. Nie, nie było to marzenie.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Gimnazjum – okres walki o pozycję w grupie rówieśników, mimo wszystko wspominany ciepło. Ulubiony przedmiot - matematyka i w-f. W pracy lekarza przydaje się matematyka (naprawdę!), bo zajmuję się też badaniami naukowymi.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Ukończyłem Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, kierunek lekarski, studia jednolite 6-letnie. Nie miałem problemów ze znalezieniem jakiejś pracy. Ale mam problemy ze znalezieniem dobrze płatnej pracy.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Tak, mam satysfakcję z wykonywanego zawodu. Plusy: lubię przebywać z ludźmi, lubię się uczyć, lubię podejmować nowe wyzwania, których w tej pracy nie brakuje. Minusy – niedostatek wolnego czasu. Praca zajmuje mi praktycznie 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu. Jeśli nie jestem w swoim miejscu pracy, to pracuję w domu.

 

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Oczywiście, że tak. Jest to wręcz ustawowy obowiązek.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Nie, jeszcze nie odniosłem sukcesu. Pracuję nad tym. Miernikiem sukcesu będzie uznanie w środowisku medycznym i więcej wolnego czasu.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Nie. Rozdzielam te dwie sprawy. Praca to tylko praca. Sukces życiowy osiągnę układając właściwie swoje życie prywatne, a nie zawodowe.  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Prawdopodobnie tak, lecz jeśli chodzi o sprawy zawodowe – zmieniłbym niewiele.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

 

Nie idźcie na studia, jeśli nie wiecie, co chcecie robić po studiach. Nie studiujcie dla samego studiowania, tracicie tylko czas. Dyplom wyższej uczelni nic nie jest wart, bo mają go wszyscy. Nie zapewni Wam pracy. Teraz liczy się tylko to, co umiecie robić. Skupcie się na odkrywaniu i rozwijaniu swoich talentów. Każdy ma jakiś! Zdobywajcie umiejętności, szukajcie dodatkowych zajęć po lekcjach. Weźcie los w swoje ręce. Rozważcie szkołę zawodową zamiast liceum. Dobry mechanik zarabia 100 zł/godzinę. Na studia zawsze możecie pójść później, jeśli Wy sami lub Wasz pracodawca uzna, że przydałaby się Wam dodatkowa wiedza. Wtedy to ma sens!

Wszystko musi mieć swój cel. Zaplanujcie życie.  

 

  

Imię i Nazwisko: Katarzyna A.

rok ukończenia gimnazjum: 2006

wykonywany zawód: prawnik

 

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Jeszcze w klasie maturalnej zarzekałam się, że nie pójdę na studia prawnicze, zatem mój zawód nie jest realizacja planów z dzieciństwa. Nie lubię monotonii, a prawo łączy ze sobą elementy humanistyczne i annalistyczne, co mi odpowiada.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Okres gimnazjum wspominam bardzo dobrze, szczególnie pod wzglądem atmosfery. Najbardziej lubiłam historię i wiedzę z gimnazjum wykorzystywałam także na maturze na poziomie rozszerzonym, co pozwoliło mi dostać się na studia.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Ukończyłam Prawo na wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, są to studia 5-letnie magisterskie. Od czwartego roku studiów pracuję w Kancelarii Prawnej, także nie byłam bezrobotna. Studia to jednak za mało, rynek usług prawniczych jest przesycony, bez aplikacji raczej ciężko a i po aplikacji słabe perspektywy.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Praca daje mi satysfakcję. Plusem jest możliwość kontaktu z ludźmi, brak nudy. Minusem często zaskakujące sytuacje i konieczność poświęcania dużej ilości  czasu na pracę.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Tak, obecnie jestem na II roku aplikacji adwokackiej, także aby zdobyć licencję adwokata konieczne jest skończenie pięcioletnich studiów i trzech lat aplikacji. Na każdym roku aplikacji jest egzamin, który trwa 6 godzin. Na koniec czterodniowy egzamin – każdego dnia 6 godzin. Po aplikacji również obowiązek ciągłego doskonalenia zawodowego. Poza tym prawo zmienia się w takim tempie, że trudno jest być ze wszystkim na bieżąco.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Mam nadzieję, że sukces jest jeszcze przede mną.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Jak wyżej  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Raczej nie.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

 

Życzę dużo wytrwałości w ciągłej pracy nad sobą. Uczcie się języków obcych i odpowiedzcie sobie na pytanie co lubię robić, a co mnie nudzi. Cenne są oryginalne pomysły. Znalezienie niszy i zapełnienie jej swoim talentem jest gwarancją sukcesu.

 

  

Imię i Nazwisko: Katarzyna S.

rok ukończenia gimnazjum: 2011

wykonywany zawód: student/pielęgniarka SOR/ratownik PCK

 

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Wybierając zawód kierowałam się poczuciem satysfakcji jaką daje walka o ludzkie życie. Rzeczywistość okazała się lepsza niż dziecięce marzenia.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Lata spędzone w murach gimnazjum wspominam nadzwyczaj ciepło. Do moich ulubionych przedmiotów należały biologia i język angielski, które okazały się jednocześnie bardzo użyteczne zarówno w codziennym życiu, jak i w dalszej edukacji.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Aktualnie jestem na drugim roku pielęgniarstwa na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. Studia trwają od 3 do 5 lat. Pracuję jednocześnie na Oddziale Ratunkowym. Nie miałam większych trudności ze znalezieniem pracy, mimo iż ciągle jestem studentką.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Praca ta daje mi ogromną satysfakcję. Jeśli tak, jak w moim przypadku, wykonuje się odpowiedni zawód, minusów jest naprawdę niewiele i nawet nieustanna walka ze śmiercią i związany z tym stres nie jest w stanie przyćmić plusów.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Owszem, jak każdy zawód związany z medycyną, ten również wymaga stałego poszerzania swoich horyzontów.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Uważam, że jestem na dobrej drodze do jego osiągnięcia. Miernikiem sukcesu nie powinna być zapłata za wykonywana pracę, a poczucie spełnienia i radość z codziennej pracy.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Uważam, że sukces zawodowy jest w dużej mierze wyznacznikiem sukcesu życiowego.

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Nie.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

 

Jedyną radą o jakiej myślę jest oderwanie się od ekranów komputerów i telefonów, od fikcyjnej rzeczywistości ulubionych seriali i realne spojrzenie na siebie i swoje możliwości.

 

  

Imię i Nazwisko: Paweł K.

rok ukończenia gimnazjum: 2010

wykonywany zawód: dziennikarz, prezenter telewizyjny

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Od dziecka marzyłem o pracy w telewizji. Możliwość prowadzenia trzech czołowych programów w telewizji TO!TV jest spełnieniem moich dziecięcych marzeń. Jednocześnie jest to bardzo duże wyzwanie.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Niezwykle miło wspominam ten okres. Szczególnie w pamięci zapadły mi niezwykle ciekawe lekcje języka polskiego prowadzone przez p. Alinę Toczyłowską oraz szkolne wycieczki w góry z p. Godowicz.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Właśnie kończę studia dziennikarskie na uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Jestem więc na III roku studiów, piszę pracę licencjacką.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Tak, to jest niezwykłe uczucie, gdy spełniają się twoje marzenia z dzieciństwa. Telewizja, w której rozpocząłem pracę debiutuje na polskim rynku telewizyjnym. Jest więc niezwykle dużo pracy.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Tak. Po zdobyciu tytułu licencjata, planuję ukończyć studia magisterskie. Planuję doszkolić się w kwestiach marketingowych.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Uważam, że jest zdecydowanie za wcześnie na mówienie o sukcesie w życiu. Jeszcze wiele przede mną . Mam nadzieję, że w moim życiu jeszcze wiele rzeczy zawodowych się wydarzy. Chciałbym za 20 lat powiedzieć, że moje życie zawodowe, to był duży sukces.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Chciałbym powiedzieć za kilka lat, że ludzie mówią o mojej osobie i moich programach, że były naprawdę dobre. Dopiero wtedy uznam to za sukces życiowy..  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Nie, nie cofam się, nie patrzę na to co było. Życie nigdy nie było i nie będzie w 100% takie jak je zaplanujemy. Uważam, że trzeba cieszyć się z małych rzeczy i dostrzegać to, czego czasem w pośpiechu nie widzimy, nie zastanawiać się nad tym „co by było, gdyby…”.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

Głównie uwierzyć w siebie. Marzenia się same nie spełniają. To my je spełniamy ciężką pracą. Nikt nie mówi, że będzie łatwo. Życie nie jest łatwe i przyjemne. Doceniajcie chwile gdy jesteście, mieszkacie w domu rodzinnym z rodzicami. Za kilka lat każdy z was będzie wspominał z sentymentem ten okres i każdy uświadomi sobie, że to już nie wróci.

 

  

Imię i Nazwisko: Paulina K.

rok ukończenia gimnazjum: 2002

wykonywany zawód: farmaceuta

 

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Chęcią  zdobycia ciekawego i stabilnego zawodu. Jednocześnie studia pozwoliły mi poszerzyć wiedzę zarówno z biologii, jak i z chemii.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Byłam w pierwszym roczniku, który uczył się w gimnazjum, więc było sporo nowości w zakresie programu nauczania. Gimnazjum pozwoliło mi zdefiniować swoje późniejsze zainteresowania w zakresie biologii i chemii.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Uniwersytet Medyczny w Białymstoku na kierunku : farmacja. Studia trwały 5,5 roku. Pracę znalazłam bez problemu jeszcze w czasie trwania nauki.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Satysfakcja jest duża, szczególnie jeśli ma się poczucie, że się komuś pomogło. Praca z ludźmi pozwala wyeliminować codzienność i rutynę. Jednocześnie minusem też są ludzie- tzw. „trudni pacjenci”.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Farmaceuta może zdobywać specjalizacje w różnych dziedzinach, np. farmacji aptecznej, klinicznej, przemysłowej. Jednocześnie każdy z nas jest zobowiązany do zdobywania tzw. „punktów edukacyjnych” w każdym okresie rozliczeniowym, który trwa 5 lat. Takie punkty uzyskuje się między innymi poprzez udział w kursach, szkoleniach, zjazdach naukowych.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Sukcesem dla mnie jest zadowolenie z pracy, satysfakcja jaką daje mi kontakt z ludźmi i poczucie bycia pomocnym.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Sukces zawodowy jest częścią sukcesu życiowego.  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Choć nigdy nie realizowałam z góry założonego planu, to żadnej decyzji, która podjęłam nie zmieniłabym.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

W dzisiejszych czasach trzeba nauczyć się cierpliwości i odwagi w realizacji swoich najśmielszych nawet planów.

 

  

 Imię i Nazwisko: Joanna S.

rok ukończenia gimnazjum: 2011

wykonywany zawód: modelka, po ukończeniu szkoły technik farmaceuta

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Po części zawód modelki był moim marzeniem, po części pomogło mi szczęście.              Od zawsze interesowały mnie też tematy medyczne, stąd wybór kierunku: technik farmaceuta.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Najlepsza była religia i plastykaJ. Natomiast najbardziej przydała mi się chemia i biologia. Lata spędzone w gimnazjum wspominam nie najlepiej: bunt i burza hormonów.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Jestem w trakcie nauki w Szkole Ochrony Zdrowia w Białymstoku, na kierunku: technik farmaceuta. Myślę, że po 2 latach nauki i pozytywnym wyniku końcowym, nie będę miała problemu ze znalezieniem pracy.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Praca w laboratorium w szkole daje mi dużo frajdy. Lubię to. Jest to dla mnie bardzo ciekawe. Plusy, to super wiedza i umiejętność przygotowania leków samodzielnie. Minusy, to duża odpowiedzialność i skupienie przez cały czas.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Jak najbardziej. Medycyna wciąż się rozwija, przez co i farmaceuci i lekarze wciąż muszą się kształcić.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Uważam, że osiągnęłam duży sukces. Modeling dodał mi wielu życiowych doświadczeń. Poznałam masę ludzi i zobaczyłam wiele miejsc w Europie i na świecie. Na farmacji również idzie mi dobrze, co dodaje mi motywacji do dalszej pracy.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Oczywiście, że jest. Praca w naszym życiu odgrywa ważną rolę. Większość dnia, a więc również dużą część życia spędzamy w pracy. Nie wyobrażam więc sobie, by nie czuć się szczęśliwą i usatysfakcjonowaną w pracy. Sukces w pracy, to sukces w życiu.

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Nie.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

Aby kierować się zdrowym rozsądkiem. Stawiać sobie poprzeczkę wysoko, ale nie zapominając o swoich możliwościach i predyspozycjach. Czasami zbyt wysoko postawiona poprzeczka może zadziałać odwrotnie niż powinna i możemy skończyć ze zdaniem o sobie: ”Jestem do niczego, nie jestem w stanie tego zrobić”.

 

  

Imię i Nazwisko: Ewelina M.

rok ukończenia gimnazjum: 2002

wykonywany zawód: key account manager (kierownik ds. kluczowych klientów)

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Wybierając zawód kierowałam się zainteresowaniami. Spełniłam swoje marzenia, zawsze chciałam pracować w międzynarodowej firmie na kierowniczym stanowisku.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Lata spędzone w gimnazjum wspominam jako okres beztroski. Moim ulubionym przedmiotem była matematyka, która okazała się być niezbędna na moim stanowisku pracy: odpowiedzialność za budżet, finanse, rentowność u powierzonych mi klientów.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Uniwersytet w Białymstoku, kierunek: ekonomia (5 lat)- studia magisterskie,             Uniwersytet w Białymstoku, kierunek: zarządzanie (3 lata)- studia licencjackie Uniwersytet w Białymstoku, kierunek: ekonomia (4 lata)- studia doktoranckie.               Nie miałam trudności ze znalezieniem pracy.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Tak. Plusy: interdyscyplinarne stanowisko, kontakt z ludźmi, wysokie zarobki, służbowy samochód, podróże służbowe: krajowe i zagraniczne.                                                     Minusy: stres, nienormowany czas pracy, duża odpowiedzialność.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Tak, firma zapewnia ciągłe szkolenia, seminaria i konferencje.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Tak, ponieważ po zakończeniu studiów dostałam kilka ofert pracy.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Tak.  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Nie.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

 

Powinniście uczyć się, rozwijać swoje pasje, postawić sobie cele i dążyć do ich realizacji, spełniać marzenia.

 

  

Imię i Nazwisko: Karolina T.

rok ukończenia gimnazjum: 2004

wykonywany zawód: psycholog, nauczyciel-terapeuta w przedszkolu terapeutycznym                dla dzieci z autyzmem

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Mój zawód jest w pewnym stopniu realizacją zamierzeń, które powzięłam będąc w liceum. Postanowiłam wówczas, że zostanę psychologiem i skupiłam się na nauce przedmiotów, które miały umożliwić mi dostanie się na studia. To, że po studiach zajęłam się terapią dzieci z autyzmem było dziełem przypadku.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Niestety nie mam najlepszych wspomnieć związanych z latami spędzonymi w gimnazjum. Uczęszczałam do kameralnej wiejskiej szkoły podstawowej, więc potrzebowałam sporo czasu, aby zaaklimatyzować się w plątaninie korytarzy, wśród setek innych uczniów. Nauka nie sprawiała mi wówczas większych problemów. Z perspektywy czasu mogę stwierdzić, że lubiłam te przedmioty, których uczyli lubiani przeze mnie nauczyciele. Była to szczególnie matematyka, język angielski, polski. Co ciekawe mój stosunek do przedmiotów szkolnych – zarówno sympatia, jak i antypatia – nie zmienił się podczas nauki w liceum i wpłynął na wybór przedmiotów zdawanych na maturze. Muszę więc przyznać, że właśnie te trzy lubiane przeze mnie przedmioty okazały się być przydatne. Dzięki sympatii do nich chętniej się ich uczyłam, co przyniosło efekty po kilku latach w postaci wyników matury.

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Były to jednolite 5-letnie studia magisterskie. Ten kierunek studiów daje dość rozległe możliwości zatrudnienia – można pracować m.in. w szkole, szpitalu psychiatrycznym, policji, korporacjach, prowadzić psychoterapię czy badania kierowców. Chcąc znaleźć pracę warto już w czasie studiów planować, który z kierunków obrać. Ten, który ja wybrałam – prowadzenie warsztatów i szkoleń – sprawiał sporo trudności ze znalezieniem stałego zatrudnienia. Analiza rynku pracy i szybka zmiana planów pozwoliła mi znaleźć pracę.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Moja praca przynosi mi bardzo dużo satysfakcji. Praca z dziećmi z autyzmem wymaga wiele zaangażowania, cierpliwości, uwagi, co można uznać za jej minusy. Natomiast ogromnym plusem są efekty, jakie można uzyskać w postaci poprawy funkcjonowania moich podopiecznych.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Tak jak wspomniałam studia psychologiczne dają wiele możliwości zatrudnienia, choć zdobyta wiedza jest dość ogólna. Cenne (nieraz wręcz niezbędne) jest więc dodatkowe kształcenie się w kierunku, w jakim planuje się rozwój zawodowy.

Dziedzina, którą się zajmuję – terapia autyzmu – jest wciąż badana i intensywnie się rozwija. Nieustannie pojawiają się nowe informacje. Chcąc dobrze wykonywać swoją pracę jestem zobligowana do uzupełniania swojej wiedzy poprzez śledzenie literatury, czy uczestnictwo w szkoleniach.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Myślę, że moje osiągnięcia nie są jeszcze na tyle duże, bym mogła je nazywać sukcesem. Owszem, odnoszę na co dzień małe zwycięstwa, chociażby w postaci wspomnianej już poprawy funkcjonowania dzieci, którymi się zajmuję. Sukcesem nazwałabym jednak osiągnięcie na większą skalę, np. otwarcie własnej placówki terapeutycznej. Miernikiem sukcesu jest dla mnie bowiem zrobienie czegoś, co nie jest dostępne dla każdego.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Życie zawodowe jest istotną częścią naszego życia i odnoszenie sukcesów w pracy może przekładać się na to, jak sobie radzimy na innych polach. Uważam jednak, że na sukces życiowy składa się więcej elementów, niż tylko praca – m.in. relacje z rodziną, realizacja marzeń. Za sukces życiowy uznałabym osiąganie sukcesów we wszystkich tych dziedzinach.  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Oczywiście! Przede wszystkim poświęciłabym więcej czasu na rozwijanie pasji, zainteresowań, czytanie książek, czy oglądanie dobrych filmów.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

 

Szukajcie swoich pasji – tego, co daje satysfakcję i radość. Aby je odnaleźć trzeba przestać myśleć w kategoriach „w niczym nie jestem dobry” albo „nie mam na to czasu”. Zastanówcie się, co lubicie robić i oddajcie się temu całkowicie! Posiadanie pasji i ich pielęgnowanie jest podstawą znalezienia pracy dającej nie tylko środki do życia, ale i satysfakcję z tego, co robi się na co dzień.

 

 

 

 

 

Imię i Nazwisko: Adrianna J.

rok ukończenia gimnazjum: 2006 (?)

wykonywany zawód: dietetyk

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Wybierając zawód (a wcześniej kierunek studiów) kierowałam się zainteresowaniami (zawsze lubiłam biologię, w szczególności naukę o człowieku). Chciałam iść na uczelnię medyczną bądź przyrodniczą. Udało mi się dostać na przyrodniczą i skończyłam studia o profilu dietetycznym.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

 

Lata spędzone w gimnazjum a później w liceum były najlepszymi latami życia. Pamiętam, że w klasie trzeciej (chyba) wygrałam głosowanie na przewodniczącą szkoły! To było coś J W gimnazjum uczyłam się w klasie sportowej (chociaż później nie związałam przyszłości ze sportem, choć aktywny tryb życia prowadzę J ). Ulubionym przedmiotem była zawsze biologia, z gimnazjum dobrze wspominam również geografię! O tak miałam jedną z dwóch piątek na koniec roku szkolnego. Nie lubiłam polskiego, ale nie narzekam na brak umiejętności pisania tekstów J

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

 

Skończyłam Żywienie Człowieka i Ocena Żywności ze specjalizacją dietetyka na SGGW w Warszawie, były to studia zaoczne, w tygodniu pracowałam i nabierałam doświadczenia również już jako żywieniowiec, dlatego problemów po studiach nie miałam (moje studia trwały 5,5 roku – 4 lata inżynier i 1,5 roku magister). Od niedawna postanowiłam założyć własną działalność.

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Satysfakcja jest duża, ponieważ robię to co chcę, a od niedawna sama sobie dyktuję warunki. Potrzebowałam tej niezależności. Plusy to oczywiście pomoc ludziom, zaszczepianie zdrowych nawyków, prowadzę również warsztaty kulinarne z dziećmi. Minusy – niestety do klientów muszę sama dotrzeć, jeszcze nikogo nie zatrudniam i wszystko robię sama – od napisania oferty, po szukanie w Internecie klientów, telefony, maile. Niestety mało mam czasu na przyjemności i odpoczynek... ale cóż, taka dola przedsiębiorcy.

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Tak, zawód dietetyka można powiedzieć że jest zawodem nowym i to co się dzieje w tej dziedzinie jest często nie do ogarnięcie, trzeba się ciągle uczyć i dokształcać.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Dotychczasowe osiągnięcia zawodowe na pewno są, ale mam jeszcze wiele planów które mam nadzieję zrealizować. Na sukces ciągle pracuję. Moim miernikiem sukcesu będzie, kiedy nie będę już musiała walczyć o klientów, a oni będą do mnie przychodzić sami.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Jak najbardziej, na pewnym etapie życia (właściwie całe studia i to co było później – praca/własna działalność) liczyło się tylko to, udało się – jest sukces 2 w 1.

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Nie ociągałabym się z niektórymi sprawami (nie odkładałabym na później) tylko realizowała od razu – dotyczy to i nauki (niekiedy na ostatnią chwilę) i wykonywania różnych zadań w życiu (np. wykonanie ważnego telefonu, napisanie projektu). Stwierdzam ostatnio, że jeśli jest coś do wykonania to trzeba to zrobić, a nie rozważać za i przeciw i się bez sensu zastanawiać. Działałabym bardziej spontanicznie.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?

 

Moim zdaniem trzeba mieć cel w życiu. Jeśli sami nie potraficie go znaleźć – poszukajcie specjalistycznej pomocy bo to naprawdę kluczowa sprawa. I nie ważne, czy chcesz być polonistą – wiele osób narzeka, że oni nie mają pracy, czy chcesz pracować w krematorium – już widzę minę przerażonych rodziców, czy chcesz być znanym sportowcem – to zależy TYLKO od Ciebie! Niestety w mentalności drobnomiasteczkowej jest to strasznie ograniczone, młodzież w siebie nie wierzy, bo często rodzice w nich nie wierzą i zbyt często sprowadzają na ziemię. Miejcie cel, miejcie marzenia i je po prostu realizujcie.

 

  

Imię i Nazwisko: Szymon S.

rok ukończenia gimnazjum: 2013

wykonywany zawód: sportowiec

    1. Czym kierował się Pan/Pani, wybierając zawód? Czy jest to realizacja marzeń z dzieciństwa?

 

Mój zawód jest moim hobby.

 

    1. Jak wspomina Pan/Pani lata spędzone w gimnazjum? Jakie przedmioty należały do Pana/Pani ulubionych? Które z nich okazały się szczególnie przydatne?

Wychowanie fizyczne

    1. Jaką uczelnię/kierunek studiów Pan/Pani ukończyła? Ile czasu trwały studia? Czy były trudności ze znalezieniem pracy po ich ukończeniu?

------

    1. Czy praca w tym zawodzie daje Panu/Pani satysfakcję? Jakie są jej plusy i minusy?

Tak

 

    1. Czy wybrany przez Pana/Panią zawód wymaga dalszego kształcenia się?

 

Tak, wymaga rozwoju.

 

    1. Czy swoje dotychczasowe osiągnięcia zawodowe może Pan/Pani nazwać swoim sukcesem?  Co jest miernikiem tego sukcesu?

 

Tak, ponieważ robię to, co lubię.

 

    1. Czy może  Pan/Pani powiedzieć, że w Pana/Pani przypadku sukces zawodowy jest jednocześnie sukcesem życiowym?

 

Tak.  

    1. Czy, gdyby można było cofnąć czas, zmieniłby Pan/Pani coś w swoim życiu?

Nie.

    1. Jakiej rady udzieliłby Pan/Pani dzisiejszym młodym ludziom ?
koniec header